روز اول درقبرستان بقیع ، روی خاکها جایی را به ما نشان دادند و گفتند که آنجا بیت الاحزان فاطمه (سلام الله علیها) بوده است.

انگار منبع ومعدن تمام حزن های دنیا در آنجا بود.مدینه ، شهرپیامبر مدینه الاحزن ما شیعه هاست.

....  اشک در بیت الحزان به خود معنا می گیرد که دراینجا حقیقت لیله القدر گریسته است.

واگر خوب گوش دهی شاید بتوانی هنوز صدای ناله های پاره تن رسول خدا را بشنوی.

خانم ها را دربقیع راه نمی دادند، بیشتر که وارد قبرستان می شدی خانم ها را میدیدی که از پشت نرده هاواز چه فاصله ای قبور خاکی  را زیارت می کردند.

 با خود گفتم خدا نکند که در بین شان از سادات کسی نباشد.

..... دیروز با خود گفتم که دیگه به امام رضا غریب نمی گم چرا که ......

مدینه عجب غم کده ای و عجیب غم کده ای است.

در روز میلاد انسیه حورای رسول سوزدلت در بقیع و مدینه بیشتر می شد. هیچ ذره و اثری از سرور نمی توانستی ببینی و فقط حزن بود و حزن.

از شب میلاد تا شام میلاد راه می افتادم و هر سیدی که میدیدم تبریکش می گفتم.

انگار آسمان مدینه با غم عجین شده است.

دربین ایام هفته برای ما شیعه ها غروب جمعه خیلی دل گیره، 

رفقا مدینه صبح تا به شامش غروب جمعه است بلکه غم انگیز تر

دعا کردم خدایااااا باشم آن روزی که در حرم رسول اکرم برای مادرمان فاطمه زهرا(سلام الله علیها) محفل بگیریم جشن میلاد بگیریم و... ان شاءالله

گفت که دست نوشته هایت را در مکه و مدینه در وبلاگ قرار بده. من هم اینکار را میکنم ولی می دانم که اولا مدینه و مکه را حداقل من نمی توانم توصیف کنم که باید در همان لحظه هرکس خود آنجا باشد وناظره کند واما دوما شاید در بعضی از نوشته ها نتوانم حق مطلب را ادا کنم ولی برخی از دل نوشته هایی که از قلب و ذهنم گذر کردند رامی نویسم.  

.... سرّ و رازش را نمی فهمم همانند بسیار اسرار این عالم هستی. فقط این را میدانستم که مقام لیله القدری از آنِ فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) است ودر آخرین شب قدری که بر من گذشت یکی از خواسته هایم از حضرت این بود که نصیبم کنند که در فضای مدینه ، روضه ی رضوان ، قبرستان بقیع و کنار خانه خدا تنفس کنم.

قصه اش را نفهمیدم فقط یک دفعه دیدم که دارم با آخرین کاروان دانشجویی راهی سرزمین وحی وشهر پیامبر می شوم. به فضل خدا ولطف حضرتش امروز روز میلاد ریحانه نبی اکرم را در مدینه درک میکنم ولی چه کنم که هر چه می خواهم تدبر کنم ظرفیت وتوان اتصال به حقیقت فاطمی را ندارم ..... مدینه عجب غمکده ای است وعجیب غم کده ای است.

بهار بصیرت 

قسمت دوم :         راز گمنامی

شهدا، شاهد برباطن و حقیقت عالمند وهم آنانند که به دیگران حیات می بخشند.¹

قسمت اول:

با بهاران روزی نو فرا می رسد وماهمچنان چشم به را ه روزگاری نو.

اکنون که جهان وجهانیان مرده اند ، آیا وقت آن نرسیده است که مسیحای موعود سر رسد؟ ویحی الارض بعد موتها ....¹

امسال ربیع طبیعت با ربیع بصیرت بدنبال یکدگر آمدند تا شاید با تدبر ما انکشافی صورت گیرد بر ظهور ربیع خلایق و خرمی روزگار.

اگر طبیعت بواسطه ی حرکتی نو میشود و به ربیع وبهار سبز از بطن خاک مرده مبدل می شود ، می توان فاطمیه و فرهنگ فاطمی را حرکتی انقلابی دانست که با بصیرت نهفته در درونش ما را وارد عالم انتظار می کند، عالمی غیراز آن عالمی که نظم غیرالهی و نظم غربی برای ما ترسیم می کند که پاره ی وجودی رسول خدا (صلوات الله علیه)  فرمود " وانتظرو انا منتظرون²" وماهم باید منتظر باشیم ....

اما غافل که شرط حیات درمسیر انتظار ،تغذیه قلب و روح با جلوات انوار اسماء الهی است مه صدیقه کبری در عین اینکه مخلوق اند ، متجلی و مظهر اسماء الهی هستند.

   می دانیم که لازمه ی حرکت در این مسیر که مسیر ولایت هم می باشد، معرفت و بصیرت است.

   وباز اندکی فهمیده ایم که در این عالم حقایقی هست که اگر انسان به آنها دست پیدا کند به بصیرت وحکمت و معرفت دست یافته است.

    ومگر نه این است که همین بصیرت پیامبر است که این حقایق را جداجدا می شناسد و براین حقایق بشیر است ونذیر. و همچنین راه ارتباط با این حقایق را به ما می آموزد و از آن جمله حقایق که وجود ختمی مرتبه اش در آسمان اعلاء از آن خبر می دهد، حقیقت نوری حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) است.

که ما هنوز شاید به معنای واقعی متوجه این راز پوشیده از راز هستی نشده ایم که برای انجام افضل اعمال امت³ باید خود را در جبهه ی فاطمی(سلام الله علیها) قرار دهیم که نتیجه اش حتما ظهور ربیع الانام و نصره الایام⁴ خواهد بود.

آیا وقت آن نرسیده است که ما منتظران  منتقم مادر، کمی بیاندیشیم که به چه میزان در این جبهه قرار داریم و منتظر واقعی هستیم؟

ان شاءالله با معرفت به حقیقت نورانی حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) در زمره منتظران واقعی اباصالح المهدی (عج الله تعالی فرجه) قرار بگیریم.انشا ء الله ..

      1-      سید مرتضی آوینی

2-      خطبه حضرت زهرا در مسجد مدینه

3-      رسول اکرم(صلی الله علیه و آله):اَفضَلُ الاَعمال آُمَّتی اِنتظارالفَرَج.

4-      بهار خلایق و خرمی روزگار! / مفاتیح الجنان زیارت صاحب الامر علیه السلام

یکی در معراج حاج حسین و یکی در معراج سید مرتضی

اما من بدنبال نردبان خود هستم تا مرا به آسمان ببرد و آسمانی کند.

چندی بود که نمی نوشت ، قلمم را میگویم ، مطالب و دل نوشته ها به ذهن می آمد ولی بر قلم جاری نمی شد تا اینکه ....

شاید از اسرار فکه این باشد که قلم ها را به وجد می آورد حتی قلم شکسته ی مرا.

شاید هم از برکات قلم سیدشهیدان اهل قلم باشد که هنوز در رمل های فکه جاری است.

حرف دل من دیشب در فکه بسیار بود اما چند خطش را در این پست بیشتر نمی آورم باقی اش را در همان رملهای فکه جا گذاشتم .

...... سید مرتضی شنیده ام که گفتی مکه برای تو، فکه برای من

سید مرتضی باشد فکه برای تو ، باشد!!!!!!!!!

اما کجا برای من؟    عشق آباد من کجاست ؟ فکه دهه ی 90 کجاست؟

تو خوب فکه ات را یافتی وبا روح ، ذهن و قلمت آراسته اش کردی،آنچنان که پرنده ی عشق محل پروازش را ومحل خلاصی از قفسه در باغ نهادهاش را.

تو فکه ات را یافتی و به آسمان عروج کردی چراکه خودت میگفتی:  

چگونه در بند خاک بماند آنکه پرواز آموخته است؟

و آنگاه به آسمان فکه رسیدی وشاید هم امشب از آنجا به حال من خاکی شده در رمل های فکه می نگری و افسوس می خوری که

 زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها 

در آغاز اینگونه نوشتم:

دیشب درخاکهای شلمچه و امشب در رمل های فکه

و حال که به شهرم بازگشته ام اینگونه می نویسم :

دیروز در دهه ی 60 ،در شلمچه ، طلائیه ، دهلاویه ، فکه و فاو و ...

 اما امروز در دهه ی 90، محل مبارزه و عروج ما کجاست؟؟

این مطلب در نشریه ی شماره سوم قيام به چاپ رسیده است (هفته ی اول اسفند ماه 1391)

صبح چهارشنبه وارد دانشکده می شدم که محسن ، با عجله از درِ دانشکده بیرون اومد و بدون سلام و احوالپرسی،

گفت: بهتره امروز سر هیچ کلاسی نری.

گفتم: اولاً سلام. ثانیاً مگه چی شده؟

گفت: ببخشید سلام. دخترای کلاس خیلی از دستت شاکی اند. امروز کلاس نرو که عواقبش به گردن خودت خواهد بود.

گفتم: برای چی؟ مگه من چی کار کردم؟

گفت: تریبون آزاد دیروز کلیپ شده و بین تمام دخترای کلاسمون پخش شده.  

گفتم: کار خیلی خوبیه، ولی چه ربطی به من داره.

گفت: آخه فقط تریبون آزادِ تو را کلیپ کردند.

گفتم: آهان، دخترا از صحبتهای دیروز من آشفته شدند، درسته؟

گفت: بله، اینکه گفتی«دخترا اشتباهی اومدن دانشگاه» و «اشتغال زنان سَمّ مهلک جامعه است» خیلی آتیشی شون کرده.

گفتم: چرا؟

حتما ادامه مطلب را بخوانید

شنیدم که برخی از اندک نمایندگان ولائی در ساختمان بهارستان روز یکشنبه نیمه بهمن ماه را « یکشنبه سیاه مجلس » نامیده اند.

روزی که فضای کمتر ذهن ودلی به سمت مظلومیت آقا کشانده نشد و بغض کمتر چشمی به مظلومیت رهیری ترکانده نشد.

همان رهبری که در مسئله سوال از رئیس جمهور در دیدار با بسیجیان ( اول آذرماه سال جاری) فرمودند:

ادامه‌ى اين كار همان چيزى است كه دشمنان ميخواهند

ودر ادامه فرمودند:

كشور احتياج دارد به آرامش. همه‌ى مسئولين، چه مسئولين تقنين، چه مسئولين قضا، چه مسئولين اجرا، براى اينكه كار خود را انجام بدهند، آرامش لازم دارند، مردم هم آرامش را دوست دارند.

و خطاب به آن اندک نمایده ( عقده گشا ومعاند) فرمودند:

از حالا من از آن برادران و مجموعه‌ى چند ده نفرى در مجلس كه اين كار را شروع كردند، تقاضا ميكنم قضيه را تمام كنند و نشان بدهند عملاً هم مسئولين دولتى، هم مسئولين قوه‌ى مقننه و قوه‌ى قضائيه كه بيش از همه چيز به وحدت اين ملت و آرامش كشور احترام ميگذارند.

ولی آن جماعت چند ده نفری باز به بهانه غیرقانونی بودن انتصاب مسئول تأمین اجتماعی پروژه ی استیضاح وزیر کار را شروع کردند تا بلکه این بار به مراد خود برسند.

آیا براستی نمایندگان نمی دانستند استیضاح وزیران در چند ماه مانده به پایان دولت امری غیر مفید و مضر بوده و مخالف نظر رهبری حتی در زمان دولت اصلاحات بوده است.

ومگر غیرازاین است که آنان در پی آن بودند که همان فضایی که از جلسه سوال از رئیس جمهور می طلبیدند را در روز یکشنبه سیاه بوجود بیاورند.

جلسه ای که همه ی ساعات صبح اش به توهین به رئیس جمهور و آقای مرتضوی (که در جلسه هم حضورنداشت) گذشت و جلسه ای که احمدی نژاد در اول صحبتهایش گفت:

شاید اگر در این 6-7 ساعت که خدمت شما هستیم درباره طرح‌های اقتصادی اساسی و مهم گفت‌وگو می‌کردیم می‌توانستیم نتیجه بگیریم و نتیجه آن را به مردم تقدیم کنیم.

ودر جلسه ای که کسی معترض نمیشد که آهای نمایندگان تهمت هایی که از زبان رئیس مجلس شلیک میشود برخلاف آئین نامه داخلی مجلس است.

ودر همین شرایط بود که رئیس جمهور به اصرار علی لاریجانی وشاید برخلاف میل خودش مجبور به افشای فیلم گفتگوی مرتضوی و فاضل لاریجانی شد.

و شد آنچه که رهبری صراحتا هشدار آن را می دادند.

واما یکشنبه ی سیاه ، ساختمان بهارستان غمکده ی اندک تابعان رهبر شد وهمه به چشم دیدند که همان جماعت چند ده نفری که به مراد خود رسیده بودند و دل آقا را خون کرده بودند بعد از استیضاح وزیر کار چگونه جشن شادمانی برپاکردند و چنان در پوست خود تاب نمی آوردند که صدای الله اکبرشان دل دشمنان را هم خشنود ساخت.

خدایا آنان با ولی یشان مخالفت کرده و چه بسا دل ایشان را خون کرده اند. وچگونه شادمانند در روزی که خون به دل مولاشان کردند؟پس چه عاقبتی در انتظارشان است؟

پ ن :

البته نیاید از این هم گذر کنیم که آقای احمدی نژاد در آن شرایط حرکتی را تکرار کرد که قیلا هم در مناظره با میرحسین موسوی ( انتخابات 1388) مشابهش را تکرار کرده بود و البته اون حرکت را هم رهبری تایید نکردند ولی نتیجه اش شد تغییر روند انتخابات واخراج عده ای از اذهان انقلابی مردم.

2- اتهاماتی که آن روز (یکشنبه سیاه ) به آقای مرتضوی زده شد الان هم درهمان سمت  به برخی وارد است پس چرا الان  برای این آقایان پرونده ای تشکیل  نمی شود ؟

این مطلب در نشریه ی دانشجویی شماره دوم قیام به چاپ رسیده است (هفته ی آخر آبان ماه 1391)

جامعه­ی آینده­ی ما یک جامعه­ی بی نشاط است. چون خانواده­ها، کوچک شده­اند و فامیل چندانی هم، برای معاشرت با یکدیگر ندارند.

تا نیازهای عاطفی­شان برطرف شود.

چندی است که در مملکت ما اعلام شده­ است روند رشد جمعیت کشور به سمت منفی شدن است

و باید  مجلس و دولت با تدابیر خود و همراهی مردم از این پدیده جلوگیری کنند.

در محافل مختلف، جلوگیری از کاهش جمعیت خیلی سهل گرفته می­شود

و پنداشته می­شود با «توصیه­های اخلاقی» و «تشویق­های مادی» می­توان جلوی آنرا گرفت

ولی نظر ما چنین نیست.

حتما ادامه مطلب را حتما بخوانید

گزارش های کذب خانم وزیر در جلسات هیات دولت/ آن روی سکه برکناری وزیر بهداشت

تیم خانم دستجردی در وزارت بهداشت نتوانستند موضوع دارو را به خوبی مدیریت کنند و این سوء مدیریت خودشان را در قالب فرافکنی ها و مصاحبه های تند علیه زیر مجموعه های دولت دنبال می کردند به عنوان مثال متاسفانه ایشان گفتند ارز دارو را به زین اسب اختصاص داده اند در حقیقت برخی از ادعاهای اینها خنده آور بود مگر چقدر زین اسب به کشور وارد می شود که ارز دارو به آن اختصاص داده شود.

                                     به ادامه مطلب مراجعه کنید

نوشته ی زیر در نشریه شماره اول قیام ( نیمه اول آبان ماه 91) به چاپ رسیده است:

تو یک دانشجوی قرن بیست و یکمی هستی.

تلاش های زیادی کردی تا به دانشگاه راه یابی.          

هر جا می­رفتی سخن از خوبی­های دانشگاه بود.

و اعتباری که میان مردم پیدا می­کردی.

و آینده ای درخشان و لذت بخش، که هر جور خواستی زندگی کنی.

چه بی­خوابی ها و محدویت هایی را که به خود تحمیل نکردی!

و چه استرس­هایی قبل و بعد از کنکور سوهان روحت نشد!

به گونه­ای که بعضاً هنوز خواب آنها را می بینی.ا

به هر حال خودت را به دانشگاه رساندی.و راحت شدی.

و اکنون دانشجو نامیده می­شوی.

«دانشجوی قرن بیست و یک!» آیا تاکنون فکر کرده­ایی که

 باید دغدغه های یک دانشجوی قرن بیست ویکمی چه باشد؟

و چه فعالیت هایی بکند؟یا می­خواهی همچنان منفعل بمانی

و دیگران به جای تو انتخاب کنند ؟

و آینده تو را مشخص کنند و به تو بگویند

به چه چیزی فکر کن و چگونه درس بخوان

و چگونه دوران دانشجویی­ات را طی کن.

جرأتی کن و برای یک بار هم که شده است

یک «نه» بزرگ به همه­ی اشخاص و حرفهایشان بگو

و بگو که می خواهی خودت فکر کنی و خودت انتخاب کنی.

آیا می­دانی دانشجویان در ایران چه نقش­هایی داشته اند؟

وچه تحولات بزرگی را در جامعه ایجاد کرده اند؟

بعید می دانم حرکت­های بسیار بزرگ دانشجویان اول انقلاب، از یادت رفته باشد.

اداره جنگ و به راه انداختن جهاد سازندگی و

 انقلابی بزرگتر از انقلاب 22 بهمن،

که انقلاب دوم نامیده شد یعنی تسخیر لانه جاسوسی.

 به قدرت رسیدن دولت اصلاحات

نیز مدیون فعالیت های دانشجویی بوده است.

و حتی عمومی شدن گفتمان عدالت

و بر سر کار آمدن دولت عدالت خواه.

 حال تو که میراث­دار این دانشجویان هستی، 

«به چه می اندیشی؟ و چه آرمانی داری؟»

دانشجو عبارت است ازقشرآگاه ، پیشگام وپیشتازدرخلاقیت های انقلابی درجامعه

شب آخر بود یعنی شب آخر هم تمام شده بود ، از بین بچه هایی که با آنها جلسه ای داشت با عجله آمد و در آغوش هم قرار گرفتیم.

اگه حرفی هم نمیزد می دانستم چه بر زبان می آورد، مثل اینکه در یک لحظه هر دو بغض گلویمان را گرفت تا که به حرف آمد و گفت: 

علی امسال هم تمام شد علی چشمام بغض کرده.

فقط چشمان هادی نبود بلکه تمام وجود هر دویمان را بغض گرفته بود 

(البته فقط برای لحظه ای و به سرعت کنترل کردیم هرچه را شما فقط احساس مینامیدش ) 

التماس دعا گفتیم و خداحافظی کردیم

چند شبی از آن شام غریبان گذشته و در این چند شب حال وهوای دلم شبیه  آن وقتی است که از کربلا برگشته بودم بگذریم که تا چند روزی هر شب خواب حرم و ...

که یک از رفقایم تماس گرفت و جمله ای از آوینی برایم خواند:

خون حسين(ع) و اصحابش كهكشاني است كه بر آسمان دنيا، راه قبله را مي‌نماياند... 

و همین بهانه ای شد تا که دوباره تمام وجودم را حال و هوای حب الحسین بگیرد. و بر زبانم جاری شود که: ای حسین آرام جانم و ای حسین روح و روانم و عجب آرام جان است که هر که را بخرد جانش را هم ... 

و خوش بحال اونایی که توی این محرم آقا خریدشون

خدا یا ما را خادم و محب واقعی ابا عبدالله و مادرش فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) قرار بده

آمین

   به فاصله چند روز از فرمایشات صریح رهبر معظم انقلاب مبنی بر خودداری مسئولین بویژه سران سه قوه از هرگونه کشاندن اختلافات به میان مردم و همچنین به فاصله ی چند روز از نامه نگاری علی لاریجانی به رهبر مظلوم انقلاب و تاکید بر دریافت پیام ایشان ولزوم وحدت بین سران سه قوه ، متاسفانه شاهد آن بودیم که آقای رئیس در اولین ساعات کاری خود در هفته طرح سوال از خادم جمهور را اعلام وصول کرد و این بار هم در صحن علنی مجلس ظاهرا قدرت کوچک زادگان به بزرگزادگان نرسید و البته چه زیبا گفت کوچک زاده ای که " بنده و همفکرانم در مجلسی که خلاف نظر رهبرانقلاب عمل کند، نمی‌مانیم " و شاید هم جای ماندن نیست شاید !!! جای رفتن است و جایگاه جهاد فی سبیل الله است.

آقای رئیس لطفا به ما کمک کنید که قسم حضرت عباس را باور کنیم یا طرح سوال را ؟؟

و جالب تر از همه اینکه شعور سیاسی معاندی چون فرداد فرح زاد ( مجری BBC ) هم به این تحلیل رسید که این عمل مجلس برخلاف فرمایشات رهبر معظم انقلاب است ولی متاسفانه شعور سیاسی عده ای از مدعیان ولایت همجنان بازیچه ی امیال و هوس های .....

 و آیا آقای رئیس مجلس از خادم جمهور ملت جوابی به غیر از جواب های جناب وزیر را می خواهد بشنود؟؟؟؟ یا این که فقط می خواهد ......

امام صادق (ع):

هر که بیشتر فکرش دنیا باشد، خداوند (مُهر) فقر بر پیشانی او زده و کارش را پریشان سازد و از دنیا به چیزی بیش از قسمت خود نرسد.