این جا بهشت است
این پست را از کنار مضجع ملکوتی ثامن الحجه می خوانید.
اینجا همه چی بوی بهشت می دهد و فقط عجیب حضور من است.
آری این حضور جسمانی من است که بهشت را آلوده کرده است .
پ ن:
پست قبلی را شب جمعه ای نوشتم که دلم گرفته بود و فقط دل خوش به پخش زنده ی بودم
ولی امشب شب جمعه ای است که احساس می کنم در حرم امام رضا(ع) ظرفیت حضور ........
وقتی هم اینجوری دل می گیره ، نمی دونم چرا ؟ ولی نا خودآگاه روی چشمام تاثیرش را می بینم،
مثل اینکه دنبال بهانه ای است تا بگرید بر همه ی آنچه باید شسته شود.
و چشم را مگر بدون بغض و بدون اشک هم می توان زیبا دانست
خب دلم تنگ شده دیگه!!!!!
آدم حس میکنه دلش پر میگیره و پرواز می کنه، شاید به شبهای جمعه ی حرم امام رضا ،شاید هم ....
دو هفته ای می گذره ولی دل تنگ شدم معمولا اینجور وقت ها دیدن پخش زنده هم نمی تونه ....
وگاهی هم پرواز میکنه سمت یه خیابونه بهشتی که اسمش .....
اینجا که دیگه اصلا نمیشه پخش زنده را هم ........
آخه خدا ........
من نمی تونم
نمی تونم نمی دونم مگه میشه ........ چی بگم آخه
اگه دل نوشته هام ناقص و شکسته بود سرزنشم نکنید آخه میگفت دلم شکسته بود
و اینک بهار....
وتولد و رستاخیزی دوباره برای طبیعت و حیات و آغازی بر یک قصه ی دیگر که گاهی آدمی آن را مبدل می سازد به غصه ای دیگر و آن چه بسیار که بسته به اعمال و نیاتش دارد.
وهر دو چه بسیار تکرار می شوند تا شاید تذکری باشد برای انسان فراموشکار...
ورستاخیز طبیعت چه از درون و از برون وچه از باطن واز ظاهر تکراریست بس مفید برای آدمی که او هم به رستاخیزی چنین نیازمندست ، اوهم به تجدید حیات خود نیازمندست و اوهم به تجدید عهد خود نیازمندست تا شاید از آن فراموشی که هر چه میکشد از اوست نجات یابد، ان شاءالله!!
پس پرواضح است که انسان به این تکرارها نیازمند است و به گفته ی دکتر شریعتی: در علم و ادب تکرار ملالآور است و بیهوده؛ “عقل” تکرار را نمیپسندد؛ اما “احساس” تکرار را دوست دارد، طبیعت تکرار را دوست دارد، جامعه به تکرار نیازمند است، طبیعت را از تکرار ساختهاند؛ جامعه با تکرار نیرومند میشود، احساس با تکرار جان میگیرد و نوروز داستان زیبایی است که در آن، طبیعت، احساس و جامعه هر سه دستاندرکارند.
خدایا نوروز را بهانه ای قرار بده برای تجدید عهد ما با خود.
وقرار بده در این عید ظهور پسر زهرا را...
عیدتان مبارک
امام خامنه ای :